محمدرضا درویشی در سال 1334 در شیراز به دنیا آمد.از 13 سالگی به فراگیری موسیقی پرداخت و در سال 1353 وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ودر 1357 از این دانشکده فارغ التحصیل شد.وی در آهنگسازی تحت تاثیر استادش «مرتضی حنانه» است و از همان سالهای اولیه بعد فارغ التحصیلی از دانشگاه به سمت آهنگسازی روی برخی از قطعات موسیقی محلی مناطق مختلف ایران،به خصوص «مازندران» روی آورد.وی بعدها به سمت پژوهش در موسیقی نواحی ایران روی آورد که حاصل آن برگزاری چندین جشنواره و همایش بود که مهمترین ‌آنها جشنواره هفت اورنگ،آیینه و آواز،موسیقی حماسی و پنج دوره جشنواره موسیقی نواحی ایران در «کرمان» بود.شاخص ترین اثر تالیفی درویشی «دائره المعارف سازهای ایران» است که برنده جایزه نخست اتنوموزیکولوژی بنیاد جهانی این رشته در آمریکا شد.از دیگر فعالیت های او می توان به انتشار آلبوم ها و موسیقی فیلم،کتاب،مقاله‌ها و سخنرانی‌ها اشاره کرد.