از هر دری سخنی نیک

متن ترانه آشوبم

تنها تویی تو که می تپی به نبض این رهایی
تو فارغ از وفور سایه هایی
باز آ که جز تو
جهان من حقیقتی ندارد
تو میروی که ابر غم ببارد

به سمت ماندنت راهی، نمی شوی چرا گاهی
ستاره هدیه کن به مشت پوچ شب ها
شمرده تر بگو با من ، حروف رفتنت تا من
بگیرم از دلت همه بهانه ها را

آشــــــــــــــــــــــــوبم، آرامشم توئی
به هر ترانه ای سر می کشم توئی
سحر اضافه کن به فهم آسمانم

آشــــــــــــــــــــــــوبم، آرامشم توئی
به هر ترانه ای سر می کشم توئی
بیا که بی تو من غم دو صد خزانم

بگذار ، بگویم
که از سراب این و آن بریدم
من از عطش ، ترانه آفریدم

به سمت ماندنت راهی، نمی شوی چرا گاهی
ستاره هدیه کن به مشت پوچ شب ها
شمرده تر بگو با من ، حروف رفتنت تا من
بگیرم از دلت همه بهانه ها را

آشــــــــــــــــــــــــوبم ، آرامشم توئی
به هر ترانه ای سر می کشم توئی
بیا که بی تو من غم دو صد خزانم

متن ترانه هندسه

هرگوشه ای از شورِ آواز من پیدا می شود قصیده ی تو
نورِ باورِ پرواز تا به ناکجا تابیده شد به جان ز دیده ی تو
طلوعِ نگاه شروعِ شراب از مُختصاتِ نامِ توست
ایمانِ من در حلقه ی هندسه ی اندامِ توست

نامت از ازل شکُفته بر لب
نقره می زند رُخِ تو بر شب
کاش این ماجرا به سرنیاید
شاهی بی گُمان به مَسند دل
نجوا می کنی امید ساحل
کاش این ماجرا به سر نیاید

ببار ای ابرِ مِی اندود من مستانه ام کن
بسوز اندیشه را از بیخ و بُن دیوانه ام کن
چو رودی بر روانم شو روان ای دولتِ شعر
بکَن تن را ز من من را ز جان جانانه ام کن

متن ترانه باران تویی

از آسمانم ماتم ببارد
هراس بی تو ماندنم ادامه دارد
نمی نویسم ترانه بی تو
چگونه پر کشد خیال واژه بی تو
به لب رسیده جان کجایی کجایی
که برده طاقتم جدایی
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که در ره تو من
نفس بریده در گزارم
مگر ندانی چو از تو دورم
بی راهه ای خموش و تار
بی عبورم
نمی توانم دگر بگویم
که من اسیر این خزان تو به تویم
به لب رسیده جان کجایی کجایی
رهی نمانده تا رهایی
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم
باران تویی به خاک من بزن
باز آ ببین که در ره تو من
نفس بریده در گزارم
باران تویی به خاک من بزن
بازآ ببین که بی مه تو من
هوای پر زدن ندارم

متن ترانه تصنیف وطن

متن ترانه درون آینه

درون آینه ی روبرو چه می بینی/

درون آینه ی روبرو چه می بینی/

تو ترجمانِ جهانی بگو چه می بینی/

تویی برابر تو چَشم در برابر چَشم/

در آن دو چشم پر از گفت و گو چه می بینی، چه می بینی/

درون آینه ی روبرو چه می بینی/

تو هم شراب خودی، هم شراب خواره ی خود/

سوای خون دلت سوای خون دلت/

در سبو چه می بینی، بگو چه می بینی/

در آن گلوله ی آتش گرفته ای که دل است/

در آن گلوله ی آتش گرفته ای که دل است/

و باد می بردش/

و باد می بردش سو به سو چه می بینی، چه میبینی/

درون آینه ی روبرو چه می بینی، چه میبینی

متن ترانه کولی

رفت آن سوار کولی! با خود تورا نبرده/

رفت آن سوار کولی! با خود تورا نبرده/

شب مانده است و با شب تاریکی فشرده/

کولی! کنار آتش رقص شبانه ات کو؟/

شادی چرا رمیده؟ آتش چرا فسرده؟/

رفت آنکه پیش پایش دریا ستاره کردی/

رفت آنکه پیش پایش دریا ستاره کردی/

چشمان مهربانش یک قطره ناسترده/

رفت آن سوار کولی! با خود تو را نبرده/

می رفت گَرد راهش از دودِ آه تیره/

نیلوفرانه در باد پیچیده تاب خورده/

سودای همرهی را گیسو به باد دادی/

سودای همرهی را گیسو به باد دادی/

رفت آن سوار و با خود یک تارِ مو نبرده!/

رفت آن سوار و با خود یک تارِ مو نبرده!/

یک تارِ مو نبرده!

متن ترانه والس ۱

منو بشنو از دور، دلم می‌خواهدت/

هر روز با آواز، دلم می‌خواندت/



می‌گویمت به باد، باد می‌نالدت/

می‌ ریزمت به ابر، ابر می‌باردت/



می‌شینمت بمان می‌نوشمت چو چای/

می‌شینمت بمان می‌نوشمت چو چای/



چای ‌های سبز، سبزهای دور/

دور های سخت، آی عشق، آی عشق/



چهره‌ی آبی‌ات پیدا نیست/

منو بشنو از دور، دلم می‌خواهدت/



هر روز با آواز، دلم می‌خواندت/

می‌ریزمت به خاک، خاک می‌رویدت/



می‌گویمت به گل، گل می‌بویدت/

می‌گویمت به شعر، می‌خوانمت ز حفظ/



می‌گویمت به شعر، می‌خوانمت ز حفظ/

شعرهای نو، نو های دور، دورهای سخت/



آی عشق، آی عشق/

چهره‌ ی سرخت پیدا نیست

متن ترانه معدن یاقوت

ای دشت رویای شقایق
روشن از تو روشن از تو
زیباست مثل شعر گفتن
گفتن از تو گفتن از تو
ای دشت رویای شقایق
روشن از تو روشن از تو
زیباست مثل شعر گفتن
گفتن از تو گفتن از تو

اسمت که می آید نمیدانی چه زیبا
این کوچه ها پر میشود از شور و غوغا
انگار مردم سرخوش از صبح بهار اند
در دست ها گنجشک و در سر باغ دارند

هر جا تو باشی باغ های توت آنجاست
دریا و نان و معدن یاقوت آنجاست
آب از شراب و پاره ی مهتاب نانش
هر جا تو باشی خوش به حال مردمانش

ای دشت رویای شقایق
روشن از تو روشن از تو
زیباست مثل شعر گفتن
گفتن از تو گفتن از تو

آن سوی شیشه روی رویاهای جاری
گل می برند و نقره کشتی های باری
یاد قشنگ آتشی در برف و ظلمت
یاد رهایی در شب زندان و وحشت
تو رنگ گرم و زنده ی آواز هایی
آهنگ زیبای تمام ساز هایی

هر جا تو باشی باغ های توت آنجاست
دریا و نان و معدن یاقوت آنجاست
آب از شراب و پاره ی مهتاب نانش
هر جا تو باشی خوش به حال مردمانش
هر جا تو باشی باغ های توت آنجاست
دریا و نان و معدن یاقوت آنجاست
آب از شراب و پاره ی مهتاب نانش
هر جا تو باشی خوش به حال مردمانش

متن ترانه دیار عاشقی هایم

به نامِ نامیِ ایران، به نامِ نامیِ انسان
به آیین وفاداران، به راه و رسمِ بیداران
دلی دارم پُر از خورشید، نگاهی روشن از باران
نگاهی روشن از باران
جز دوست نمیخوانم، جز مهر نمیدانم
جز عشق نمیخواهم، من زاده ی ایرانم
جز مهر نمیدانم …
تویی دلبستگی هایم، پناهِ خستگی هایم
به هر جا میروم از تو، دوباره در تو می آیم
کران تا بیکران عشقت، بیابان در بیابانت
هوای زندگی دارد، خیابان در خیابانت
جهان تا هست خواهم بود اگر تو جانِ من باشی
برایم خانه باشی، خاک باشی و وطن باشی
دیار عاشقی هایم، تمامِ سهمِ دنیایم
تو را من زندگی کردم، به تعداد نفس هایم
کران تا بیکران عشقت، بیابان در بیابانت
هوای زندگی دارد، خیابان در خیابانت
تو آن آغوشِ بی اندازه هستی
برای وسعتِ تنهایی من
من از چشم تو میبینم جهان را
تویی آیینه ی بینایی من
جهان تا هست خواهم بود اگر تو جانِ من باشی
برایم خانه باشی، خاک باشی و وطن باشی
من از تو جان گرفته ام کنم فدایِ تو
ز جان گذر نمیتوان مگر برای تو
دل از تو برنمیکَنم تویی جهانِ من
دچارِ تو نمیکَند دل از هوایِ تو
دل از هوای تو ، دل از هوای تو …