- ★★
- ★★
- ★★
- ★★
- ★★
رسوای زمانه
پیشواز ایرانسلپیشواز ایرانسلمتن ترانه قند پارسی
دو هزار چشم غمگین به دو چشم واله گشته
به جهان جان رسیدم, غزلم ترانه گشته
تو روان به خواب شهری, من از این خیال ترسان
مگریز از خیالم, مگریز, رو گردان
میخواهمت, بمان... میجویمت, مرو
سرگشته ام چو باد... میخواهمت, بمان
به کجا مرا کشانی که نمیدهی نشانم؟
یه جز این دگر ندانم که تو جان این جهانی
اگر از غروب رویت هوسم کند شکایت
وگر این خیال واهی, برد از سرم هوایت
دگرم روا نباشد که نظر کنم به سویی
ببرد خیال, من را, ز جنون به جستجویی
من و گونه های خیسم, به امید شانه هایت
به فسون ماه ماند, شب سرد انتظارت
هوس از تو جان بگیرد, به که گویمت چه بودی؟
مگر از تو دل ربودم که من از منم ربودی؟
به نگاه پر ز مهرت, قسمت دهم به باران
من و قبله گاه چشمت, دوهزار چشم گریان
میخواهمت, بمان ... میجویمت, مرو
سرگشته ام چو باد ... میخواهمت, بمان
پیشواز ایرانسلمتن ترانه آواز ماهور
دو هزار چشم غمگین به دو چشم واله گشته
به جهان جان رسیدم, غزلم ترانه گشته
تو روان به خواب شهری, من از این خیال ترسان
مگریز از خیالم, مگریز, رو گردان
میخواهمت, بمان... میجویمت, مرو
سرگشته ام چو باد... میخواهمت, بمان
به کجا مرا کشانی که نمیدهی نشانم؟
یه جز این دگر ندانم که تو جان این جهانی
اگر از غروب رویت هوسم کند شکایت
وگر این خیال واهی, برد از سرم هوایت
دگرم روا نباشد که نظر کنم به سویی
ببرد خیال, من را, ز جنون به جستجویی
من و گونه های خیسم, به امید شانه هایت
به فسون ماه ماند, شب سرد انتظارت
هوس از تو جان بگیرد, به که گویمت چه بودی؟
مگر از تو دل ربودم که من از منم ربودی؟
به نگاه پر ز مهرت, قسمت دهم به باران
من و قبله گاه چشمت, دوهزار چشم گریان
میخواهمت, بمان... میجویمت, مرو
سرگشته ام چو باد... میخواهمت, بمان
پیشواز ایرانسلمتن ترانه رسوای زمانه
شمع و پروانه منم یار پیمانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
از خود بیگانه منم
مست می خانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
چون باد صبا در به درم
با عشق و جنون هم سفرم
شمع شب بی سحرم
از خود نبود خبرم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
ای خدای من شنانوای من
زمین وآسمان تو می لرزد به زیر پای من
مه و ستاره گان تو می سوزد زناله های من
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
وای از این شیدا دل من
مست و بی پروا دل من
سرمایه سودا دل من
رسوا دل من شیدا دل من
نامه تنها دل من
شام بی فردا دل من
مجنون هر صحرا دل من
رسوا دل من شیدا دل من
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
رسوای زمانه منم دیوانه منم
پیشواز ایرانسلمتن ترانه مخالف سه گاه
دو هزار چشم غمگین به دو چشم واله گشته
به جهان جان رسیدم، غزلم ترانه گشته
تو روان به خواب شهری، من از این خیال ترسان
مگریز از خیالم، مگریز، رو گردان
میخواهمت، بمان ... میجویمت، مرو
سرگشته ام چو باد ... میخواهمت، بمان
به کجا مرا کشانی که نمیدهی نشانم؟
یه جز این دگر ندانم که تو جان این جهانی
اگر از غروب رویت هوسم کند شکایت
وگر این خیال واهی, برد از سرم هوایت
دگرم روا نباشد که نظر کنم به سویی
ببرد خیال, من را, ز جنون به جستجویی
من و گونه های خیسم, به امید شانه هایت
به فسون ماه ماند, شب سرد انتظارت
هوس از تو جان بگیرد, به که گویمت چه بودی؟
مگر از تو دل ربودم که من از منم ربودی؟
به نگاه پر ز مهرت, قسمت دهم به باران
من و قبله گاه چشمت, دوهزار چشم گریان
میخواهمت، بمان ... میجویمت، مرو
سرگشته ام چو باد ... میخواهمت، بمان
پیشواز ایرانسلمتن ترانه فراق
دو هزار چشم غمگین به دو چشم واله گشته
به جهان جان رسیدم, غزلم ترانه گشته
تو روان به خواب شهری, من از این خیال ترسان
مگریز از خیالم, مگریز, رو گردان
میخواهمت, بمان ... میجویمت, مرو
سرگشته ام چو باد ... میخواهمت, بمان
به کجا مرا کشانی که نمیدهی نشانم؟
به جز این دگر ندانم که تو جان این جهانی
اگر از غروب رویت هوسم کند شکایت
وگر این خیال واهی، برد از سرم هوایت
دگرم روا نباشد که نظر کنم به سویی
ببرد خیال، من را، ز جنون به جستجویی
من و گونههای خیسم، به امید شانه هایت
به فسون ماه ماند، شب سرد انتظارت
هوس از تو جان بگیرد، به که گویمت چه بودی؟
مگر از تو دل ربودم که من از منم ربودی؟
به نگاه پر ز مهرت، قسمت دهم به باران
من و قبله گاه چشمت، دو هزار چشم گریان
میخواهمت، بمان ... میجویمت، مرو
سرگشته ام چو باد ... میخواهمت، بمان
- ★★
- ★★
- ★★
- ★★
- ★★
شما اولین نظر را بنویسید.