حسین

متن ترانه سیاه مژگون

خودت مثله گلی و گل
رو موهای تو میذارم
خجالت میکشم وقتی
به کرمون زیره میارم
کبوتر جَلد یه بومه
یه دل دارم دو تا دلبر
میگم افسونگره چشمات
میگی از هر دوشون بگذر
میگی از هر دوشون بگذر
سیاه مژگون کمون ابرو
یکی یک دونه ی زیبا رو
یه عمرِ این دله زار رو
از این سو میکشی اون سو
به هم راه داره قلبامون
یکین پشته بومامون
نه پا میذاری تو خونه ام
نه میری از دلم بیرون
خیالت دامه تو دستام
نترس آهو نمیگیرم
خودت عاشق کشی عشقم
شکارت میشمو میرم
تا تیر غمزه های تو
چرا تو زنده ها باشم
زیادن کشته های شهر
میخوام یکی از اونا شم
سیاه مژگون کمون ابرو
یکی یک دونه ی زیبا رو
یه عمرِ این دله زار رو
از این سو میکشی اون سو
به هم راه داره قلبامون
یکین پشته بومامون
نه پا میذاری تو خونه ام
نه میری از دلم بیرون