سرنوشت را باید از سر نوشت
شاید این بار کمی بهتر نوشت
عاشقی را غرقِ در باور نوشت
غُصه ها را قِصه ای دیگر نوشت
از کجا این باور آمد که گفت
گر رَود سَر برنگردد سرنوشت

گل بکاریم از دل گِل گُل بَراریم
در زمستان در بهاران زیرِ باران
گل بکاریم گر بخواهیم گر نخواهیم
باغبانِ روزگاریم

گر تو روزی را ز این بازی بدانی
نکته یِ رمزش بخوانی
لحظه هایِ زندگی چون موج دریاست
گرچه سرد و سخت زیباست
موجِ این دریا گر از پس سرگذشتت
سرنوشتت سرگذشتت

بر فراز قله یِ باور سفر کن
بالِ خود را باز تر کن
همچو حافظ پای کوبان و غزل خوان
لشگرِ غم را بسوزان
در فلک سقفی نمانده این زمانه
پَر بزن تا بی کرانه

153

الکترون

الکترون - حامد زمانی

05:12

154

سرانجام

سرانجام - حامد زمانی

05:48

متن ترانه سرانجام

آغار ما تویی و سرانجام ما تویی بی تو مسیر عشق به آخر نمیرسد
بر سردر سرای محبت نوشته اند با سر کسی به محضر دلبر نمیرسد

در راه جابر این همه عمار و میثم است , در راه جابر این همه عمار و میثم است
باز این چه شورش است که در خلق عالم است , باز این چه شورش است که در خلق عالم است

سالار هر مبارزه بی ادعا حسین ای کشته ی وحوش مقدس نما حسین
ای کشته ی وحوش مقدس نما حسین

لبیک یا امامی لبیک یا حسین , لبیک یا امامی لبیک یا حسین

باز برخیز که در غافله حاضر باشی در جهانه گذرانی که مسافر باشی
وقت جبرانه نشستن شده برخیز و بیا اربعینست در آن کوش که جابر باشی

در مسیری که در آن یار طلب کرده تو را شرط اول قدم آنست که ناصر باشی
چه کریمست اگر حر بشوی میبردت چه کریمست اگر حر بشوی میبردت
تا که همپای حبیب ابن مظاهر باشی

کربلای تو همین جاست همین امروزست

کربلای تو همین جاست همین امروزست عهد کن با ولی عصر معاصر باشی

در دل اگر که گندم ری کشته ای نیا خود را به پای درهم اگر کشته ای نیا
نورش نصیب قلبه منافق نمیشود دلبسته ی مقام که عاشق نمیشود

جای نشستن است مگر زیر نام تو بی رگ چگونه دم بزنم از قیام تو
این دستها که چوب علم را گرفته اند بی شک چنین گلوی ستم را گرفته اند

در کشتی نجات خدا ناخدا حسین راز به هم تنیدن دلهای ما حسین
حب الحسین یجمعنا شد نشان ما در خیمه ی حسین یکی شد زبان ما

محشر کبری به پا کرد است آن ذبح عظیم بار بربندید بار بربندید بسم الله الرحمن الرحیم

155

ولوله

ولوله - حامد زمانی

04:20

متن ترانه ولوله

سر زده بر کوی دلم
سوی دلم نازنین یار و نگارم آرامه جانم
ولوله در ولوله شد
یک دله شد
با دله بی کسو کارم تا دل ستانم
میروم منزل به منزل رو به سویش
تا ببینم بار دیگر ماه رویش
مکتبو دفتر و منصبو نشکن
در بر دلبر باید رها کرد
باید از این تن دل ببرید و
جامه درید و شوری به پا کرد
آه ای تاب و توانم
تا کی بی تو بمانم
یا پیغام تو خوانم
یا حیران جان فشانم
در بزمت
سر به چمانت
رقصان نرگسه مستت
حیران خرمن مویت
سامان ای خوب خوبان
میروم منزل به منزل رو به سویش
تا ببینم بار دیگر ماه رویش
مکتبو دفتر و منصبو نشکن
در بر دلبر باید رها کرد
باید از این تن دل ببرید و
جامه درید و شوری به پا کرد
آه ای تاب و توانم
تا کی بی تو بمانم
یا پیغام تو خوانم
یا حیران جان فشانم
در بزمت سر به چمانت
رقصان نرگسه مستت
حیران خرمن مویت
سامان ای خوب خوبان
شوری به پا کرد
میروم منزل به منزل رو به سویش

156

ریل

ریل - حامد زمانی

06:42

متن ترانه ریل

زخمای شونتو ببند محکم
باید این راهو باب میل کنی
بذار همراها قطار بشن
تو باید شونه هاتو ریل کنی
از توی این اتاق هم میشه
نبض دنیارو توی دست گرفت
رو زمین خودش توی غربت
بی هوادار ازش شکست گرفت
میخندمو دلگیرمو میبینمو میمیرمو از این دنیا بیزارم
بیزارمو بی طاقتم بی تابی شد عادتم
آروم آروم میبارم
میخندمو دلگیرمو میبینمو میمیرمو از این دنیا بیزارم
بیزارمو بی طاقتم بی تابی شد عادتم
آروم آروم میبارم
زخمای شونتو..
رو خیالم اسید میپاشم
هی دروغ امید میپاشم
شهر رو باد روسری ها برد
قهوه ای رو سفید میپاشم
زخم دشمن رو میشه درمون کرد
ولی زخمای دوست رو اصلا
سخته هضمش ولی از اون سخت تر
راه تشخیص دوست از دشمن
زخمای این زمونه بی رحمه
کسی درداتو نه نمیفهمه
واسه اونی که بیشتر فهمید
دیگه آروم شدن فقط وهمه
فقط وهمه
میخندمو دلگیرمو میبینمو میمیرمو
از این دنیا بیزارم
بیزارمو بی طاقتم بی تابی شد
عادتم
آروم آروم میبارم
میخندمو دلگیرمو میبینمو میمیرمو
از این دنیا بیزارم
بیزارمو بی طاقتم بی تابی شد
عادتم
آروم آروم میبارم
هفت سالم که بود پیر شدم
چهارده سالگی اسیر شدم
بیست و پنج ساله بودم مردم
سی سالم شده چه دیر شدم
چه دیر شدم

157

به کی بگم

به کی بگم - حامد زمانی